1
دانشجوی دکتری اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل
2
دانشیار گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران
3
کارشناس پژوهشکده زیست فناوری، دانشگاه زابل، ایران
چکیده
نعناع فلفلی با نام علمی .Mentha piperita L از جمله گیاهان دارویی و معطر با ارزش است که به دلیل کاربرد های گوناگون آن در صنایع مختلف دارویی در سطح وسیعی از مزارع کشت میشود. در مسیر بیوسنتز ترپنها موسوم به مسیر متیل اریتریتول فسفات ( MEP ) منتول طی هشت مرحله بوجود می آید که در مسیر انتهایی آن م نتون توسط آنزیم منتول دهیدروژناز (منتون ردوکتاز) به منتول تبدیل میشود. کیتوزان از ترکیبات اصلی دیواره سلولی بسیاری از گونه های قارچی است که به عنوان الیسیتور زیستی برای بهبود بخشیدن بیوسنتز متابولیتهای ثانوی استفاده میشود. در این مطالعه آزمایشی به صورت طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در پژوهشکده زیست فناوری دانشگاه زابل اجرا گردید. تیمار کیتوزان در چهار سطح 0 ppm ، 100 ، 150 و 200 اعمال گردید. نتایج نشان داد میزان بیان ژن منتول دهیدروژناژ، منتول، نئومنتول و منتون نسبت به شاهد افزایش معنی داری نشان داد. بنابراین به نظر میرسد به عنوان الیسیتور زیستی این تیمار باعث افزایش بیان ژن منتول دهیدروژناژ، منتول، نئومنتول و منتون و تولید متابولیت های ثانویه م یشود.
نادری,صالحه , فاخری,براتعلی و خواجه,حمیده . (1394). تاثیر کیتوزان بر بیان ژن منتول دهیدروژناز و میزان منتول در نعناع فلفلی به روش. زیست فناوری گیاهان دارویی, 1(شماره اول), 23-32.
MLA
نادری,صالحه , , فاخری,براتعلی , و خواجه,حمیده . "تاثیر کیتوزان بر بیان ژن منتول دهیدروژناز و میزان منتول در نعناع فلفلی به روش", زیست فناوری گیاهان دارویی, 1, شماره اول, 1394, 23-32.
HARVARD
نادری صالحه, فاخری براتعلی, خواجه حمیده. (1394). 'تاثیر کیتوزان بر بیان ژن منتول دهیدروژناز و میزان منتول در نعناع فلفلی به روش', زیست فناوری گیاهان دارویی, 1(شماره اول), pp. 23-32.
CHICAGO
صالحه نادری, براتعلی فاخری و حمیده خواجه, "تاثیر کیتوزان بر بیان ژن منتول دهیدروژناز و میزان منتول در نعناع فلفلی به روش," زیست فناوری گیاهان دارویی, 1 شماره اول (1394): 23-32,
VANCOUVER
نادری صالحه, فاخری براتعلی, خواجه حمیده. تاثیر کیتوزان بر بیان ژن منتول دهیدروژناز و میزان منتول در نعناع فلفلی به روش. زیست فناوری گیاهان دارویی, 1394; 1(شماره اول): 23-32.
