بررسی پنج تاکسان مهم در کالوس های سرخدار تحت تیمار الیسیتورهای کیتوزان و جاسمونیک اسید

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 فارغ‌التحصیل مقطع دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران

2 دانشگاه زنجان، ساختمان شماره 2 دانشکده کشاورزی، گروه علوم باغبانی

3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران

10.30470/jmpb.2026.2085111.1171
چکیده
تاکسان ها ترکیبات دی ترپنوئیدی با خاصیت دارویی هستند که از گونه های مختلف سرخدار (Taxus baccata) بدست می آیند. از بین تاکسان‌ها، تاکسول به عنوان مهم‌ترین تاکسان و در درمان بسیاری از سرطان‌ها کاربرد دارد. به علت مقدار بسیار اندک این ترکیب در گیاه سرخدار، از روش‌های جایگزین برای تولید تاکسول استفاده می‌شود. یک روش جایگزین و سازگار با محیط زیست برای تولید تاکسول و دیگر تاکسان‌ها، کشت کالوس و کشت سلول گیاهی می‌باشد. برای افزایش تولید تاکسان‌ها در کالوس‌های کشت شده از راهکارهای مختلفی از جمله استفاده از الیسیتورها می‌توان بهره برد. در این پژوهش از الیسیتورهای کیتوزان (mg/l 50 و30 ،10) و جاسمونیک اسید (Mµ 150و100 ،50) در سه تکرار و در محیط کشت B5 حاوی هورمونهای 2-4-D، کاینتین، جیبرلین، اکسیدان ، ساکارز و آگار، در شرایط تاریکی در اتاقک رشد به مدت 21 روز نگهداری شدند. میزان تاکسول، 10-دِ استیل باکاتین III، باکاتین III، 10-دِ استیل تاکسول و سفالومانین به عنوان مهم‌ترین تاکسان‌های شناخته شده با استفاده از دستگاه HPLC مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد بیشترین مقدار تاکسول و 10- دِ استیل باکاتین III در تیمار جاسمونیک اسید 100 میکرومولار، بیشترین مقدار باکاتین IIIدر تیمار کیتوزان 50 میلی‌گرم در لیتر، بیشترین مقدار 10- دی استیل تاکسول در تیمار جاسمونیک اسید 50 میکرومولار و بیشترین میزان سفالومانین در نمونه شاهد، مشاهده گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که کاربرد هدفمند الیسیتورهای جاسمونیک اسید و کیتوزان می‌تواند استراتژی موثری برای هدایت مسیر متابولیکی تولید تاکسان‌های باارزش در کشت کالوس سرخدار باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات